« Önceki |
Denizin mavisinde kayboluyorum
Mavide bir garip yolcu
Gecede bir şaşkın aşık
Geceye yansıyan sevdamdır
Sevdadan gayrı benden eser yok
Bagırabilsem
Dolduracağım geceyi sevdaya
Mavi çekilecek derinlere
Mavi tutacak aşkı elinden
Çıkarıp alacak gecenin koynundan
Bir haykırsamözlemimi
Verecek mavi aşkı ellerime
Verecek kendinden bir parçasını
Öyle seviyorum seni
Öyle vermişim sevdana yüreğimi..
Gassan Satar
Kaderde senden ayrı düşmek te varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara
Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git
Git gidebildiğin yere git diyordum
Oysa ki, senden kaçılmazmış
Yokluğuna bir gün bile dayanılmazmış.
Bilmiyordum.
Yine de dayanmağa çalışıyorum işte
Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen
Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye
Rüzgar güzel bir koku getirmişse
Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum
Yaşamak seninle bir başka zamanı
Bir başka zamanda seni yaşamak
Her şeyden önce sen
Elbette sen
Mutlaka sen
İster uzaklarda ol
İster yanı başımda dur
Sen ol yeter ki bu zaman içinde
Ben olmasam da olur
Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır
Bitmiyorsun
Çaresizliğim gün gibi aşikar
Su olup çeşmelerden akan güzelliğin
İnceliğin ışık yüzüme vuran
Sen güneş kadar sıcak
Tabiat kadar gerçek
Sen bahçelerde çiçekler açtıran
Sudan, havadan, güneşten yüce varlık
Sen, o tek sevgi içimde
Sen görebildiğim tek aydınlık
Bir nefeste benim için al
Havasızlıktan öldürme beni
Bulutlara, yıldızlara benim için de bak
Susadım diyorsam
Bir yudum su içmelisin
Ben yorulduysam sen uyumalısın
Ellerim sevilmek istiyor
Saçlarım okşanmak istiyor
Dudaklarım öpülmek istiyor
Anlamalısın.
Ağaçların yeşili kalmadı
Gökyüzünün mavisi yok
Bu dağlar o dağlar değil
Rüzgarında kekik kokusu yok
Kim bu çaresiz adam
Bu kan çanağı gözler kimin
Kaç gecedir uykusu yok
Gündüzü yok
Gecesi yok
Yok
Yok
Anladım
Sensiz yaşanmaz bu dünyada
İmkanı yok.
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ben öyle durmuşum
Yakınındaki bir uzakta..
Yollar var..
Sert rüzgarlar..
Hepsi yüreğindeki sorgularda..
Bekletme beni..
Ben öyle beklemişim
Bakışlarından daha yakın bir yerde..
Çok şey istemiyorum
Avuçlarından biraz sıcaklık
Saçlarından bir tatlı esinti
Bekletme beni..
Ben yanaklarının çizgilerindeyim
Gülümsemen düşmüş gönül kafesime
Şimdi ekeceğim sözcüklerime..
Gülümsemende nefesin.
Gülüşmemende sesinin tınısı..
Bekleyişinle içimde
Yeşeriyor kocaman bir heyecan..
Adı konmamış..
Bekletme beni..
Gassan Satar
Gözler aşk mevsiminden uzak,
Ilık bir sabah düşledim.
Yorgun, bitik.
Anılar dalga dalga…
Sevmeyi özledim sensiz.
Dünya büyük,
Aşk büyük,
Yürekler küçük…
Sığdır sığdırabilirsen aşkı.
Dudaklar sevgi cambazıyken.
Alıntı
Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes..
"Üşüme" diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol...
"Özledim" deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim.
Kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma...
Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya ...
Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi içimin,
kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı biliyorum...
Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak, saçlarının kokusundan öpmek,
içime çekmek ve serin soluğundan içmek, sana sarılmak, kucaklamak,
uçmak isterdim…
Ama nafile, aramızdaki bütün yollar kapalı... Bütün dallar kesik...
Yokluğun buz gibi soğuk... Karakıştaymışım gibi üşüyorum...
Yüreğim donmuş sanki, gözlerim de...
Ateşler içinde bedenim... Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artık..
Bütün uzuvlarım uyuşmuş.. Ezip geçiyor ruhumu acılar...
Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi..
Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde, ağrılı şiirler topluyorum gecelere...
Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır; yakmaktır yüreğini yangınlarda..
Ama ben üşüyorum. Yokluğun buz gibi soğuk. Yakacak bir şeyimde yok…
Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım… Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara… Bakakalıyorum ardından çaresiz…
Ah! bir el olsan dokunsan alnıma, okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle..
Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydın bahçemde,
koklasaydım nefes nefes, çekseydim içime derin derin...
Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içindeki hüznü...
Ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim, nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik,
kapımdaki akasya...
Susuyorum artık derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi...
Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya anlaşılmaya...
Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı,
söküp almanı hicranımı bir tılsımla...
Yüreğim kanrevan, yüreğim yorgun, dikenler acımasız, ayaklarım kırık
koşamıyorum artık doruklara, menzil uzak...
Gel, yüreğim ol cangülüm, her ölümümde yeniden hayat ver bana..
Elim ol, ayağım ol, canım ol... Gecem - gündüzüm ol...
Ağlayan gözlerim ol her damlada yeniden doğur beni, yeniden doğur umudumu..
Her öldüğümde yeniden yarat ki, seni ne kadar özlediğimi anlatayım yeryüzündeki
canlı - cansız varlıklara, seni ne kadar çok sevdiğimi anlatayım ...
Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, şiirler sislenmeden... İslenmeden geceler ...
Sonra ölüm gelsin...
Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi...
Nuri Can
Duvara, bir titiz örümcek gibi,
İnce dertlerimle işledim bir ağ.
Ruhum gün doğunca sönecek gibi,
Şimdiden ediyor hayata veda.
Kalbim, yırtılıyor her nefesinde,
Kulağım, ruhumun kanat sesinde;
Eserim duvarın bir köşesinde;
Çıkamaz göğsümden başka bir seda...
Necip Fazıl Kısakürek
Her gece kan-ter içinde uyanıyorsam eğer
Hasretin ateş olup giriyorsa koynuma
Seni düşünüp özlüyorsam, uyuyamıyorsam
Islanıyorsa kirpiklerim seni her andığımda
Yağmur olup yüreğime yağıyorsan her gece
Her düşündüğümde hızla çarpıyorsa kalbim
Sensiz bir kez olsun gülmüyorsam bu şehirde
Savruluyorsam sokak sokak
Ürperiyorsam yaprak yaprak
Esip geçen rüzgarlara sor beni
Hasret ateşleri yağıyorsa üzerime her gece
Kül ateş, ateş alev, alev kor olup yakıyorsa
Kahroluyorsa kalbim seni andığımda
Ve hiç bir kural tanımıyorsa artık
Titreyen yüreğime söz geçiremiyorsam
Kaçmak istedikçe sana dönüyorsam yine
Ölüyorsam aşkından her gün dirhem dirhem
Ateş - alev sevdalara sor beni
Seninle gözgöze her geldiğimde
Ben lal olmuş bülbül, sen gül oluyorsan
Düğümleniyorsa boğazımda kelimeler
Çıkmıyorsa sesim, daralıyorsa nefesim
Konuşamıyorsam tek bir kelime
Depremsi bir titreme başlıyorsa bedenimde
Ve çözülüveriyorsa dizlerimin bağı
Şu deli - divane gönlüme sor beni
Sensiz böyle boynu bükük duruyorsam eğer
Kirpiklerimden süzülen damlalar,
Islatıyorsa yüreğimi her gece.
Hep bulutlarda saklıyorsam gözlerini
İçime düşüyorsan tane tane her yağmur yağıdığında
Kirpiklerimin kıyısında martı olup uçuyorsan
Sesinden başka ses duymuyorsa kulaklarım
Susuyorsa denizler seni düşündüğümde
Gelip seriliyorsan kıyılarıma sular gibi
Gelip sokuluyorsan uykularıma
Gelip sokuluyorsan rüyalarıma
Sensiz geçen gecelere sor beni
Damarlarımda aşk olup dolaşıyorsan
Şiir şiir duruveriyorsan içime her düşündüğümde seni
Her şarkıda nağme nağme doluveriyorsan kulaklarıma
Mavi bir coşku oluyorsan bedenimde aşkça
Çıkıp ırmaklarla dertleşiyorsam her gece
Ay gibi akıyorsan yüreğime beyaz tüller içinde
Yalnız yıldızlarla paylaşıyorsam seni sevdiğimi
Sana anlatamıyorsam
Bir kır çiçeği hüzün saçıyorsa gözlerime
Su olup akıyorsam, ateş olup yakıyorsam
Beceremiyorsam sana aşkımı anlatmayı
Beceremiyorsam sensiz yaşamayı ve ölmeyi
Şu seni ölümüne seven yüreğime sor beni
Nuri Can
Hani eylülde
Sevdalı bulutlar geçer ya üstümüzden
Sırılsıklam olasım gelir de,
Berrak damlalarında...
Utanırım
Biliyorum,
Yine geçer, o bulutlar
Ama bu kez ıslanırım..
Alıntı
Şimdi yoksun
Seni düşünebilirim artık
Tutar ellerini öperim uzun uzun
Kimseler ayıplayamaz beni yokluğunda
Seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar
İşte gözlerin işte dudakların
Senin olan ne varsa karşımda duruyor
Ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık
Sevdiğim şarkıları söyletiyorum dudaklarına
Ve hoyrat ellerimle seni
Her gün biraz daha güzelleştiriyorum
Bütün resimler sana benziyor
Hayret
Bütün aynalarda sen varsın
Nereye gitsem peşimden geliyorsun
Şimdi sigarasın dudaklarımda
Biraz sonra beyaz bir kağıt
Ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın
Kimse yokluğunda bunca sevilmedi
Kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar
Saçların böyle daha güzel
Sen daha güzelsin
Gelecek mutlu günlerin ışığında
Her şey daha güzel
Ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış
Yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim
Ve seni bin yıl daha ayrılıklar içinde sevmek isterdim
Ama biliyorsun
Nihayet ben de bir insanım
Umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor
Hiç gelmeyeceksin sanıyorum
O zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime
Katran gibi bir yalnızlık sarıyor içimi
Yalnızlığımdan utanıyorum
Beni sevmesen ölürdüm
Beni sevmesen bir çakıl taşıydım şimdi
Beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım
Kördüm bir at kadar
Ölümden acıydım
Ölümden beterdim
Beni sevmesen dünyayı bütün insanlara zindan ederdim
Beni bu kadar saracak ne vardı
Kanıma girecek göz bebeklerime oturacak
Bir sen fani gibi dudaklarımdan eksilmeyecek
Ne vardı hiç karşıma çıkmasaydın
Bu kör olası gözler görmeseydi seni
Ne vardı güzelliğini bilmeseydim
Bir dua gibi bellemeseydim adını
Ne vardı bütün gece gözlerimi tavana dikerek
Seni düşünmeseydim
Belki karşımda değilsin yanılıyorum
Bu gözler senin gözlerin değil aldatıyorlar
Beni karanlığın gözleri olmalı
Bunlar bana böylesine keder veren
Gülmeyi, yaşamayı haram eden
Bir karanlığın gözleri olmalı
Öyleyse sen hiçbir yerde yoksun
Sana hiçbir zaman yaklaşamayacağım
Yalan bu geçici sevinç, bu nur, bu ışık
Bu karanlığın ortasında yanan alev gözler
Bu kadeh içki gibi aydınlık
Ne dedimse inanma
Seni değil kendimi anlatıyorum
Sen istediğin kadar varlığın ta kendisi ol
Ölümsüzlüğün ta kendisi
Ben günden güne yok olmaktaydım
Bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana
Anlıyor musun
Gökyüzü güneş olsa
Sensiz karanlıktayım
Ümit Yaşar Oğuzcan
Yamaçlardan ırmak akar
Düzde durur göl olur
Akıntıyı görmez gözler
Dipte akar tüm gerçekler
Balık olsam derim
Dalıp gitsem derinlere
Üç saniye yalan olsan
Üç saniye benim olsan
Yıllarca yatsanda koynunda cefanın
Oltana takılıp birgün
Boğazında kılçık olsam...
Alıntı